یوهانس ورمیر یکی از نقاشان عصر طلایی در هلند قرن ۱۷ بوده است که در مورد زندگی و سبک کاری او اطلاعات زیادی در دست نیست. از او تنها آثار کم تعدادش باقی مانده است که محققان سال‌هاست در حال بررسی آن‌ها هستند. موضوع اصلی نقاشی‌های ورمیر برشی از زندگی روزمره‌ی مردم است و مکان اصلی تابلوهای او بیشتر در داخل خانه و یک فضای بسته مانند استدیوی نقاشی است.

در بین آثار ورمیر علاوه بر دختری با گوشواره مروارید که از سبک دیگر تابلوهای پرتره و مشابه خود فاصله گرفته است در تابلوی دیگری نیز این تفاوت بزرگ را می‌بینیم. تابلوی «چشم‌انداز دلفت» از فاصله‌ی دوری اسکله‌ی دلفت را نشان می‌دهد، با این همه مانند باقی آثار نقاش، جزییات کشیده شده در تابلو اعجاز برانگیز است. به طوری که حالا در قرن ۲۱ میلادی زمانی که بازدیدکنندگان از موزه‌ی Mauritshuis وارد سالنی می‌شوند که این تابلو در آن است ابتدا فکر می‌کنند منظره‌ای از اسکله‌ی دلفت را می‌بینند نه یک تابلوی نقاشی به قدمت۴۰۰ سال پیش. تکنیکی که نقاش در کشیدن آسمان، ابرها و انعکاس روی آب به کار برده هنوز بعد از گذشت ۴ قرن چشم‌نواز است.

در پرونده‌ی جدید صفحه ۷۷ در مورد این تابلو و دیگر آثار این نقاش نابغه و رازی که پشت کشیدن این تابلوها وجود دارد صحبت کردم و همجنین به کتاب و فیلم‌هایی که در مورد تابلوی دختری با گوشواره مروارید نوشته و ساخته شده است نیز پرداخته‌ام.

تابلوی چشم‌انداز دلفت اثر یوهانس ورمیر، قرن ۱۷ میلادی

بعد از آنکه چشم انداز دلفت را در موزه لاهه دیدم، دیگر اطمینان دارم که این زیباترین تابلوی دنیاست. در طرف خانه سوان، به هر ترتیبی بود سوان را در حال پژوهشی درباره ورمیر نشان دادم.

مارسل پروست، در جستجوی زمان از دست رفته

پرونده‌ی دو قسمتی داستان خلق آثار شاهکار یان ورمیر را از کانال یوتوب صفحه ۷۷ ببینید و اگر ویدیویوها را پسندید صفحه ۷۷ را به دوستان خود هم معرفی کنید 🙂

کانال یوتوب صفحه ۷۷